Helaas kon mijn moeder niet bij mijn afstuderen zijn, maar deze vrouw, die mij als het ware had opgevangen in de V. S., nam de honeurs waar voor mijn moeder.
Mildred van Thijs
Mildred van Thijs op haar afstuderen
Graduation Day
vergroot foto

Graduation Day

Mildred van Thijs
Op deze foto heb ik zojuist mijn bachelor of arts behaald. Op 8 september 1968 vertrok ik alleen en onervaren naar de V. S. Mijn wereld was altijd heel klein geweest. Mijn ouders waren heel streng. Ik mocht nergens alleen naartoe. In mijn tijd gingen brave meisjes bij de bank werken of bij de post, maar ik zag mezelf daar niet zitten. Ik zag dat als een voortzetting van het benauwde leven dat ik in mijn ouderlijk huis had gekend. Ik zag het al voor me: bij de bank zou ik mijn man ontmoeten en dan zou ik de ene man, mijn vader, inwisselen voor de ander: mijn man. Dat wilde ik niet. Ik wilde mijn vleugels uitspreiden en meer van de wereld zien.
In dit idee voelde ik me gesteund door de nonnen op school en uiteindelijk ook door mijn moeder. Inmiddels was er een andere tijd aangebroken. De nonnen lieten je zien dat je als meisje niet hoeft te trouwen en kinderen te krijgen om gelukkig te worden, maar dat je er ook voor kon kiezen om een zelfstandig bestaan op te bouwen, onafhankelijk van een man.
Die boodschap was voor mijn oren wel bestemd. Ik wilde verder studeren in Nederland, maar vanwege het patronagesysteem was het moeilijk om een beurs naar Nederland te verkijgen. Maar ik zette mijn moeder gewoon voor het blok en zeurde net zolang tot ze advies ging inwinnen hoe we een beurs zouden kunnen bemachtigen. Mijn moeder praatte met de vrouw van mijn oom en via haar connecties verwierf ik uiteindelijk een beurs naar Amerika. Ik ging sociologie studeren aan het Hollins College in Virginia, vier uur rijden van Washington D. C. Ik kwam terecht op een witte school. Er waren slechts acht zwarte studenten, waarvan drie afkomstig uit het Caribisch gebied.
Op de foto heb ik zojuist de graduation ceremonie bijgewoond. Ik voelde me helemaal happy en was ontzettend trots op mezelf. Het was een geweldige dag.
Verhalen van Vroeger is een initiatief van Stichting Tijdgeest