Dit ben ik. De foto is genomen op mijn zestiende verjaardag. Let op al die blousjes met de knoopjes tot boven dicht.
Dit is Roswitha Nuyens
Dit is Ellen Eisma. Zij was ook een Indisch meisje uit Surabaja, mijn geboorteplaats.
Dit is Joke Rhee
Dit is Ellen van Wijngaarden
Op de Rooms-Katholieke Industrie- en Huishoudschool in Haarlem
vergroot foto

Op de Rooms-Katholieke Industrie-en Huishoudschool in Haarlem

Jane Kopijn
Eind maart 1953 kwam ik vanuit In (dones) ië met mijn broer voor studie in Nederland aan. In eerste instantie ging ik naar de Mulo, maar dat bleek een miskleum. Door de oorlogsjaren in Indië en de onafhankelijkheidsstrijd tussen Nederland en Indonesië die daarop volgde, had ik teveel lesstof gemist en dat was niet meer in te halen. In juli 1953 verhuisde ik naar Haarlem en in augustus begon ik direct op de Industrie-en huishoudschool aan de Gedempte Voldersgracht.
Daar had ik het helemaal naar mijn zin: een school helemaal in mijn richting waar ik mijn ei kwijt kon. Ik deed daar de assistentenopleiding. ’s Avonds ging ik ook naar school op de Kleine Houtweg om daar de opleiding te volgen voor Nederlandse en Engelse handelscorrespondentie en volgde ik de verplichte catechisatie-lessen. Zowel op school als in het tehuis voor Indische meisjes waar ik werd opgevangen kreeg ik als meisje te maken met een strenge katholieke moraal, die ik niet gewoon was. Vooral de laatste twee jaar op Pladjoe (Sumatra) was ik gewend om op een gemengde school te zitten waar me meisjes en jongens gewoon met elkaar optrokken en waren er geen strenge kledingvoorschriften. Hier in Haarlem zat ik alleen met meisjes op school en mocht je als meisje que kleding niet veel bloot geven. Broeken waren taboe en rokken of jurken mochten niet boven de knie. Ook bij je nek mocht het absoluut niet bloot zijn en blote voeten, zoals ik gewend was in Indië, waren al helemaal taboe. We hadden een steeg naast de school en wat iedereen deed, deed ik ook: in de zomer trok ik daar, voordat ik huiswaarts keerde, mijn sokken uit en in de winter (toen nog hele koude!) een lange broek onder mijn rok.
Verhalen van Vroeger is een initiatief van Stichting Tijdgeest