colet, maatje
colet, jenny
Colet, Albertus Jacobus
portret van vader met dochters
vergroot foto

Vroeger werd je als kind kleingehouden

map moleman
Als kind mocht je vroeger eigenlijk niks vragen en je moest doen wat je gezegd werd.
Zo hoorde ik pas veel later dat mijn eigen moeder overleed toen ik twee jaar oud was en dat ik door een stiefmoeder werd groot gebracht.
Meteen na de lagere school had mijn vader 'een dienstje' voor me gezocht in een gezin met twee kinderen. Als hun moeder wegging (met de schaatsen om de nek) werd ik met die twee kleine kinderen alleen achtergelaten. Ik heb ze gebadderd en een fles gegeven. Ze hadden hele mooie kleertjes en die trok ik hun aan.
Toen mevrouw terugkwam, ging ze met haar vinger over de richels om te kijken of er stof opzat. Waarop ik zei:"Daar heb ik nog geen tijd voor gehad!"
Mevrouw zei:" Je bent brutaal en daar is het gat van de deur!" Tegen mijn (stief)moeder zei ik, dat ik weg wilde lopen als ze nog zoiets tegen me zeiden. Dat heb ik ook gedaan, maar de heer des huizes kwam vervolgens vragen of ik terugkwam. "Mappie is zo goed voor mijn kindjes..." vond hij. Ik heb nog twee dagen geprobeerd, maar toen was het voorgoed afgelopen.
Een volgende ervaring had ik toen ik dertien jaar oud was en een ander dienstje moest zoeken. Dat werd in een groot herenhuis, waar ze kamers verhuurden voor rijke mensen. Er waren geen eigen w.c.'s en de bewoners maakten gebruik van een emmer met een deksel. 's Morgens moest ik die emmers legen, bedden opmaken en stoffen.
Toen ik voor hele dagen daar werkte, moest ik 's middags aardappelen schillen en groenten schoonmaken en 's avonds na het eten afwassen. Om 20.00 uur pas naar huis, wat 3 kwartier lopen was. Ik was dan om 9.00 uur begonnen.
Ik verdiende f 2,50 perweek en toen ik een gulden opslag vroeg, werd er gezegd dat ik ook vier boterhammen at. Ik kreeg het daarom niet.
Verhalen van Vroeger is een initiatief van Stichting Tijdgeest