Nel Schalekamp
Knoopsgatenmachine
Knoopsgaten-trensmachine
Werken in de confectieindustrie
vergroot foto

Twee-en-veertig jaar werken in de
Amsterdamse confectieindustrie

Nel Schalekamp
Toen ik 15 jaar was bezocht ik de huishoudschool op het Hugo de Grootplein, maar dat beviel mij niet. Ik kreeg de keus of op school blijven of werken. En ik koos voor werken. Het werd de confectie-industrie en de Firma Berghaus. Het hoofdkantoor was op de Keizersgracht in een mooi grachtenpand en het atelier was in West in de Agatha Dekenstraat.Het was een oud gebouw en 's winters was het er koud en het sneeuwde net zo hard binnen als buiten.
Maar het was best gezellig. Er zaten wel 75 meisjes en er werd veel gelachen. Ik begon in de knopenafdeling en moest overtollige draadjes afknippen. We mochten niet overwerken maar soms was er spoed- werk.Wanneer de bel ging en de arbeidsinspectie langs kwam, moesten we ons verstoppen op een zolder. Ik begon met Fl.12,50 in de week. Daarvan ging ik Zaterdag naar de kapper, maar mijn moeder moest er nog FL.3,00 bij leggen.
Het hoofdkantoor en alle ateliers verhuisden naar een groot gebouw in Slotervaart op het Koningin Wilhelminaplein. Daar begon ik met knoopsgaten maken achter de machine. Het was een ingewikkeld ding en niet gemakkelijk te bedienen. Als het knoopgat verkeerd was ingeslagen was de mantel onverkoopbaar.We moesten een uitgerekend aantal mantels per uur doen en dat was berekend met een stopwatch.
Ik heb er 42 jaar met veel plezier gewerkt.












Verhalen van Vroeger is een initiatief van Stichting Tijdgeest