Internaat voor schipperskinderen aan de Amstelveenseweg
vergroot foto

Leerplicht voor schipperskinderen aan de Amstelveenseweg

Dhr. Pecher
In 1932 is het voorgekomen, dat ik mijn ouders een jaarlang niet gezien heb! Mijn zusters woonden dat jaar in Oegstgeest, dus die zag ik ook weinig.
Vader voer toen op Duitsland en schipperskinderen werden leerplichtig. Wij gingen naar het internaat aan de Amstelveenseweg, maar voor het leren gingen we naar de Bernardussschool aan de overkant van de Amstelveenseweg, bij de kerk. Daar moesten we 's morgens om zeven uur zijn, terwijl we pas aan het eind van de middag om kwart voor zes in het internaat terugkwamen. We moesten heel hard werken, omdat we twee leerjaren in een jaar tijd moesten doen. Dus in drie jaar de zes klassen van de lagere school.
Het internaat werd gerund door de nonnen van een duitse orde. Ook daar moesten de kinderen een bijdrage leveren: aardappelen schillen, sokken stoppen en gangen boenen.
We werkten ook nog in de tuin.
De nonnen hadden leren riemen om ons mee te straffen.
We moesten naar de kapel en ik zat op het zangkoor.
Na het behalen van het lagere school diploma ben ik tot 1955 als knecht van mijn vader gaan werken en op zijn boot gaan varen.
Verhalen van Vroeger is een initiatief van Stichting Tijdgeest