Voetbal op de Sahara

H.H. Miskotte
Het gebeurde op een mooie dag in juni 1942.
Op het Olympiaplein, waar we meestal voetbalden, hadden we de ruimte want er reden niet veel auto's. We hadden daar veel plezier als groepje voetbalfanaten, allemaal een jaar of tien, twaalf.
Maar dit keer gingen we de brug over naar de Sahara. Ik denk, dat we ons speelveld verlegden, omdat zes jongens van ons groepje van tien sinds mei een jodenster moesten dragen. Op de enorme zandvlakte, waar we via de Parnassusweg heenliepen voelden we ons mogelijk veiliger, nu. We kenden het terrein wel en noemde het de Sahara.
We waren net lekker bezig toen op de Stadionkade een autobus met veel piepen tot stilstand kwam. Het was een bus vol Hitlerjugend, op excursie of met vacantie.
Hun commandant brulde, dat alle joden verwijderd moesten worden: weg met de joden, juden - raus!
Gretig werd de zandvlakte bestormd door ongeveer dertig jongens, iets ouder dan wij.
Ze droegen bruine hemden en zwarte kleding, hadden koppelriemen en tot hun uitrusting hoorde ook een zweepje, dat nu goed van pas kwam.
Wij wisten niet hoe snel we moesten vluchten en verborgen ons in van die spelonkachtige portieken in de Watteaustraat.
Eenmaal daar beland en zeer geschrokken, vooral de joodse jongens met hun nieuwe ster, vroegen we ons af, wie de voetbal en onze kleren die we in paniek achterlieten moest gaan terugvragen. De kleren hadden gediend als doelpalen.
Ik was een van de niet-joodse kinderen, dus ik werd aangewezen. Alleen terug die vlakte op, waar nu overal Hitler-jongens speelden.
Ik vroeg me af, of ik de spullen terug zou krijgen. Ik wees dat ik de bal wilde en onze jasjes....
Ze waren opeens heel aardig, want ik droeg geen ster en ik kreeg alles mee.
Ik weet nog goed hoe ik in verwarring was en vooral hoe ik me schaamde als 'Arisch' jongetje. Ik kreeg de bal terug maar voelde me een soort verrader.
Verhalen van Vroeger is een initiatief van Stichting Tijdgeest