Brenda Scoop
In deze slaapkamer sliepen we met z'n allen: mijn ouders en alle kinderen. Mijn vader en moeder sliepen achter een gordijn.
Brenda Engracia Leonicia Scoop
Hier ben ik 10 jaar
Met verlof naar Suriname
vergroot foto

Met vakantieverlof naar Suriname.

Brenda Scoop
Vroeger was het de gewoonte dat ambtenaren die in de kolonien gestationeerd waren om de 6 jaar met vakantieverlof naar het buitenland gingen.
Mijn mijn vader Antilliaan, maar wel ambtenaar. En dus vertrokken wij in 1962 met het hele gezin voor verlof naar Suriname-behalve dan mijn jongste zusje. Zij was pas een jaar en bleef bij mijn mijn oma en tante.
In Paramaribo verbleven we in een pension midden in de stad. Dat was een hele overgang. Op Curacao waren we gewend om de hele dag in de tuin te spelen en hier zaten we midden in de stad. Voor ons kinderen was het geen leuke omgeving. En we misten de zee natuurlijk. Op Curacao waren we gewend om iedere week in zee te zwemmen als we onze oma opzochten. In Paramaribo misten we de ruimte en de natuur.
Omdat we een half jaar in Paramaribo zouden blijven, moesten we natuurlijk ook naar school. Ook dat was een hele overgang. We moesten ineens een uniform dragen.
Drie maanden hebben we het vol gehouden, toen wilden we naar huis. Op een dag zei mijn mijn moeder tegen mijn vader: "Ik ga terug met de kinderen" en een paar dagen later stapten we in het vliegtuig naar Curacao. Mijn vader bleef de laatste drie maanden alleen achter. Wij waren blij dat we weer op ons eiland waren.
Verhalen van Vroeger is een initiatief van Stichting Tijdgeest