Dit ben ik in mijn jonge jaren
Mijn jongste zusje
Mijn vader
Mijn moeder
Afscheid nemen van mijn zus
vergroot foto

Afscheid nemen van mijn zus

Mevrouw Ramautar-Kanhaj
Deze foto is genomen op het erf van het huis van mijn vader. We waren daar bijeen gekomen om afscheid te nemen van mijn jongste zus. Zij was de eerste van mijn broers en zusters die naar Nederland vertrok, in haar geval om een kappersopleiding te volgen.
Op de dag van het afscheid nemen voelde ik me heel verdrietig. Mijn zus had twee jaar bij mij ingewoond. Ze wilde werken, maar dat vond mijn familie niet goed. Als oudste zus had ik me over haar ontfermd, ze was als een dochter voor me. En nu ging ze zo ver weg.
Afscheid nemen was indertijd sowieso zwaar, omdat je geen telefoon had en een brief er zeker een maand over deed om in Nederland aan te komen. Bovendien besefte ik me: ze is de eerste van de familie die gaat, dus ze is helemaal alleen in Nederland, er is niemand die naar haar om kan kijken.
En inderdaad: ze heeft een moeilijke start gehad in Nederland. Veel mensen maakten misbruik van haar. Ze had veel last van heimwee en uiteindelijk vroeg ze mijn andere broers en zusters om ook naar Nederland te komen, maar niemand wilde. Iedereen had een goede baan en een mooi huis in Suriname, dus er was geen reden om weg te gaan. Toch zijn uiteindelijk vijf van mijn zussen en een broer naar Nederland vertrokken.
Verhalen van Vroeger is een initiatief van Stichting Tijdgeest