Spaanse textielarbeiders
vergroot foto

Spaanse arbeiders bij textielfabriek Pessers

José Díaz
Op een avond in februari 1963 kwam ik met twee andere Spanjaarden in Geldrop aan, een donker dorp. Wij kwamen uit Barcelona, een grote stad en Geldrop was toen nog heel klein. De volgende morgen gingen we te voet naar de textielfabriek. We stapten de kou in, zagen hoe hoog de sneeuw lag en verschoten wel even. Bij de fabriek aangekomen, wachtte ons de volgende teleurstelling, want het was een heel oude fabriek met verouderde machines en wij dachten dat het hier wat moderner zou zijn.
We zagen al gauw dat de Nederlanders die er werkten het ook niet zo breed hadden als we dachten. Aan het einde van de werkdag hielden ze gewoon hun overall aan, jas er overheen, petje op, fiets op en naar huis. Als het regende, trokken ze een plastic zak van de fabriek over hun lijf, want regenjassen hadden ze niet. Ik kwam uit de stad, droeg mooie kleren en had veel bekijks als ik me na het werk verkleedde. Ik was aangenomen als onderhoudsmonteur, maar heb altijd op de twijnderij gestaan. Het was hard werken en veel overwerken om iets extra’s te verdienen, maar de mensen van de fabriek waren vriendelijk en behulpzaam. Ik ben er gebleven totdat de fabriek failliet ging.
Verhalen van Vroeger is een initiatief van Stichting Tijdgeest